Helen keek vanaf de andere kant van de kamer toe hoe Owen afstand nam van Gerald en het verplegend personeel het over liet nemen. Hij ging rechtop zitten, zei kort iets tegen Richard en keek toen door de kamer tot hij haar vond. Toen keerde hij stilletjes terug naar zijn tafel, ging zitten en vouwde zijn handen, alsof hij niet net de kamer bij elkaar had gehouden.
De volgende veertig minuten waren geheel gewijd aan andere dingen. De ambulance. Claire verscheen aan Helens schouder en samen hielden ze de kamer rustig, zorgden ervoor dat het alarm niet om zich heen greep en beantwoordden dezelfde bange vragen herhaaldelijk met dezelfde vaste stem.