Drie stappen verder, stemmen laag, zei Claire: “Ik heb hem opgezocht. Ik heb iemand gevonden die aan zijn profiel voldoet. O. Marsh, midden dertig, adres in de stad.” Ze hield haar telefoon omhoog. “Er is een lokaal krantenartikel, drie jaar oud. Een man genaamd Owen Marsh werd ondervraagd in verband met een stalkingsaanklacht.” Helen hield haar gezicht neutraal. “Ondervraagd,” zei ze. “Niet aangeklaagd.”
Helen keek terug naar Owen op de bank. Hij keek naar Daniels foto, raakte hem niet aan, keek alleen maar – zoals je naar iets kijkt dat je als heilig beschouwt en waarvan je weet dat je het recht niet hebt om het aan te raken. Helen had het grootste deel van haar volwassen leven mensen in kamers en deuropeningen gelezen. Ze vertrouwde wat ze nu zag. “Hij is niet gevaarlijk,” zei ze zachtjes.