Helen stond op en moest in beweging komen. “Drie jaar geleden,” zei ze. “Een stalkingsaanklacht. Een man genaamd O Marsh.” Hij deinsde niet terug. “De ex-man van mijn vrouw,” zei hij. “Hij diende het in tijdens een voogdijgeschil als een manier om druk uit te oefenen. Het werd onderzocht en afgesloten zonder aanklacht. We hebben de volledige documentatie.” Helen knikte en zuchtte toen.
“Heb je een gezin?” Vroeg Helen. Ze wist niet zeker waarom ze dit eerst nodig had – een soort instinct om de volledige vorm van de man te begrijpen voordat ze zijn verhaal kon begrijpen. Owen knikte. “Mijn vrouw, Sarah. Mijn kinderen – Felix is zes en Rosa is vier.” Hij toonde twee kleine gezichten op zijn telefoonscherm. Een jongen met spleettanden. Een meisje dat een kat vasthield.