“Omdat je om drie uur ’s nachts wakker wordt en denkt dat ik slaap,” zei hij. “Omdat je zijn foto in je kleren speldt op de dagen die er het meest toe doen. Omdat je me in negen jaar nog nooit hebt verteld dat je er vrede mee had.” Hij pauzeerde. “Ik kon je Daniel niet geven. Maar ik dacht dat ik je misschien dit kon geven.”
Helen keek hem een lang moment aan. Toen zei ze: “Jij buitengewone man!” Ze meende het volledig. Richard’s uitdrukking verschoven – iets in het versoepeld, de manier waarop een persoon kijkt als ze hun adem ingehouden voor een zeer lange tijd en hebben eindelijk te horen gekregen dat het goed is om te ademen. Hij keek over haar schouder naar Owen, die een stap achteruit had gedaan om hen de ruimte te geven.