Auto 12, de dichtstbijzijnde uitrukende eenheid, snelde richting 41 Birch Court. Niet Birch Lane. Birch Court. In Wexley County lagen twee straten met de naam Birch aan weerszijden van de rivier. De locatiecirkel van de mobiele telefoon was breed genoeg om beide wijken te omvatten, en het geautomatiseerde dispatchsysteem had het verkeerde achtervoegsel ingevuld. Auto 12 bevond zich op vier minuten afstand van het verkeerde adres.
"Ze zei 'Lane'," fluisterde Teresa, terwijl de paniek in haar opwelde. "Ik hoorde 'Lane'." "Ik weet het. Ik moet het zeker weten voordat ik hem laat omkeren.” Teresa perste een vrolijke glimlach in haar microfoon, alsof ze zich verveelde tijdens haar dienst. „Mevrouw, onze chauffeurs halen die twee Birch-straten altijd door elkaar. Woont u in het huis vlak bij de watertoren?” „Ja, precies, vlak bij de watertoren.”
Luis greep de radio. „Auto 12, keer onmiddellijk om. Birch Lane, niet Court. Lane, bij de watertoren.” De kalme stem van agent Marcus Reed klonk onmiddellijk terug via de zender. „Begrepen, centrale. We keren nu om.” Ze hadden bijna drie kostbare minuten verloren. In Teresa’s headset klonk een luid geritsel van stof, een harde klap en iemand die zwaar ademde vlak tegen de microfoon van de telefoon. Toen schreeuwde een mannenstem in haar oor: „Wie is dit?“