De romantische diavoorstelling die op het gigantische projectiescherm flikkerde, verdween plotseling en maakte plaats voor de haarscherpe foto’s in hoge resolutie die Clara die middag had genomen. Daar stond Marcus bij het zwembad, terwijl zijn hand over de schouder van zijn assistente gleed. Daar waren ze, terwijl ze elkaar een langdurige, intieme kus gaven onder het genot van een cocktail. De glimlach van de assistente verdween onmiddellijk en haar gezicht vertrok tot een uitdrukking van absolute afschuw. Marcus verstijfde; het dure wijnglas gleed uit zijn vingers en spatte uiteen op de stenen vloer.
Zijn gezicht werd asgrauw, spookachtig wit onder de felle gloed van de projector. Precies op dat moment zwaaiden de zware dubbele deuren van het privépaviljoen open. De eetzaal binnenkwamen, gekleed in hun mooiste kleren, waren de zeer traditionele, ouderwetse ouders van Marcus. Clara had hen een uur eerder gebeld en een zorgvuldig verzonnen leugen verteld dat Marcus een exclusief jubileumdiner had georganiseerd om het gezin te vieren.
In plaats daarvan stapten ze het paviljoen binnen net op het moment dat het scherm het onmiskenbare, gigantische bewijs van de ontrouw van hun zoon fel verlichtte. De stilte in de zaal werd oorverdovend toen de ouders naar het scherm staarden en vervolgens naar hun bevende zoon.