Elias begon zijn optreden en schreeuwde door de dunne metalen muur naar de hoofdstroper. “Ik zal je alles geven! Patrouilleschema’s, verborgen brandstofreservoirs, ik kan zelfs de perimetriesensoren uitschakelen!” Hij goot elke leugen die hij kon bedenken uit, in een poging de minuten te kopen die hij nodig had. “Ik heb toegang tot de hoofdpoort! Laat me gaan en je kunt pakken wat je wilt! Doe alleen het kalf geen pijn!”
De truck kwam plotseling gierend tot stilstand. De achterdeuren zwaaiden open en de hoofdstroper staarde op hem neer met een blik van pure, onvervalste minachting. Elias knipperde, terwijl hij zijn ogen aanpaste aan het harde licht van de ondergaande zon. “Je bent een zielige rat,” snauwde de stroper, met zijn hand in Elias’ kraag.
“We nemen geen enkel risico met jou. Je bent een risico en ik handel niet met ratten.” De stroper gaf zijn mannen een teken en ze begonnen Elias naar de rand van het voertuig te slepen, klaar om hem weg te gooien.