Arthur liep de drie blokken naar zijn huis in de buitenwijk in complete stilte. Hij deed de voordeur van het slot en stapte het stille huis binnen. Vier jaar geleden was zijn vrouw, Martha, overleden. De stilte die op haar dood volgde was absoluut geweest en veranderde hun huis van een plek van warmte in een hol fort van verdriet.
Hij had een baan aangenomen bij Market & Co. omdat hij wanhopig een excuus nodig had om zich weer levend en nuttig te voelen. De kruidenier bood een vast ritme, een reden om zich elke ochtend te scheren en een manier om contact te maken met de bruisende buitenwereld. Hij was gaan houden van de praatjes met vaste klanten en de simpele voldoening om nuttig te zijn.
Maar toen hij in zijn rustige woonkamer zat, dacht Arthur niet aan verdriet. In plaats daarvan concentreerden zijn gedachten zich op Victoria Kline. Onder zijn grootvaderlijke uiterlijk had Arthur een geest die van nature naar patronen zocht. Victoria had het al weken op zijn rijstrook gemunt en de timing van het incident voelde veel te precies om een echt ongeluk te zijn.