Een zeehond klom aan boord van haar boot en weigerde weg te gaan — toen ze eenmaal begreep waarom, brak het haar hart.

Achter de achtersteven van het spookschip sleepte zich een enorm, illegaal kieuwnet voort – een torenhoge muur van zwaar, onzichtbaar nylon gaas die zich diep in de oceaan uitstrekte. En nu begreep Hannah eindelijk wat de zeehond haar had willen laten zien. Terwijl de zeehond naast haar boot zwom, rolde hij op zijn rug. Op zijn achterste vinnen zaten brandwonden van het touw.

Het dier was niet zomaar uit angst aan boord van haar boot geklommen. Het had vastgezeten in dat dodelijke net en had gevochten totdat het zich los kon rukken om te ontsnappen. En het was niet gevlucht om zichzelf te redden. Hannah keek door het heldere water naar beneden. In de mazen zaten twee duidelijk te onderscheiden gestalten vast. Vlak onder het wateroppervlak kronkelde een klein zeehondje zwakjes.

Dieper onder water, vastgeklonken aan de schaduwrijke zeebodem, lag een enorme volwassen zeehond vastgeklemd tegen het grove gaas. De zeehond was teruggekomen om zijn familie te redden.