Een storm legt een oud schip bloot op het strand – waarna twee lokale bewoners een kijkje nemen in het schip

De shovel stopte op korte afstand van de menigte. De bestuurder, Ronnie, leunde uit de cabine. Hij kende Molly van school en keek bezorgd toen hij Eddie naast de kist zag staan. „Grant, wil je nog steeds dat ik dit ding afdek?” riep hij. Grant verhief zijn stem. „Natuurlijk. Het is onveilig, en het terrein is van mij.“

Ronnie hield de machine stil. Om hem heen wachtte de menigte. Er spoelde weer een golf langs de blootliggende romp. Hank keek naar de zee. Er was nog maar weinig tijd voordat het getij de hut zou bereiken. Eddie liet zich voorzichtig op het zand naast Nell zakken. „Ga je gang,” zei hij tegen haar. „Ik heb mijn hele leven gewacht om te weten wat er echt is gebeurd.”

Nell knielde voor de kist neer. Ze stak haar kleine ijzeren sleutel in het groene hangslot, maar het wilde niet draaien. ‘Probeer het voorzichtig,’ zei Molly. Nell draaide er nog een keer aan. Grant kwam dichterbij. ‘Doe dat alsjeblieft niet,’ zei hij, bijna fluisterend. Toen klikte het oude slot open. Nell haalde het eruit, legde beide handen op het deksel en tilde het langzaam op.