Een storm legt een oud schip bloot op het strand – waarna twee lokale bewoners een kijkje nemen in het schip

Grant Wakefield stapte uit de pick-up en sloeg de deur dicht. Hij was drieënzestig, lid van de provinciale raad en de kleinzoon van Horace Wakefield. Zijn familie bezat een groot deel van het land bij de inham. Hij keek eerst naar de onbedekte boot en vervolgens naar de kist. „Goedemorgen, Hank,” zei hij. ‘Je staat op mijn terrein.’

“We hebben deze vissersboot gevonden,” antwoordde Hank. “Het kan belangrijk zijn.” Grant schudde zijn hoofd. “Het is gevaarlijk. Ik heb al gevraagd of er een graafmachine komt om hem met zand te bedekken.” Hij wees naar de kist. “Die is van mijn familie. De Dora Lee was van mijn grootvader.’ Hank sloeg zijn armen over elkaar. ‘Je grootvader heeft ook verzekeringsgeld geïnd nadat ze verdween.’

Molly ging op de kist zitten. ‘Je grootvader zei dat Abel het geld van de bemanning hierin had gestopt,’ zei ze tegen Grant. ‘Misschien moeten we eens uitzoeken of hij de waarheid sprak.’ Grant staarde haar aan, en vervolgens naar het open luik. Zijn gezicht verstrakte. ‘Je weet niet waar je aan begint,’ zei hij. ‘Sommige dingen kun je beter begraven laten.’