De inhoud van de kist
Na drie weken, een Freedom of Information-aanvraag, een parlementaire vraag van een parlementslid dat het krantenstuk had gelezen en de dreigende publicatie van een tweede verhaal, gaf het ministerie van Defensie een verklaring. De verklaring bestond uit amper drie zinnen, in een persbericht dat op vrijdagmiddag werd uitgegeven. Ze zeiden dat de kist die uit de onderzeeër was gehaald technische documentatie en prototype-onderdelen bevatte die verband hielden met een geheim akoestisch wetenschappelijk onderzoek in oorlogstijd.
Wat het persbericht niet zei – wat geen enkele ambtenaar officieel wilde zeggen – was dat de technologie gezamenlijk was ontwikkeld door een Britse officier en twee Duitse wetenschappers onder omstandigheden die niet eenvoudig te verklaren waren door een oorlogsprotocol. Het was een stilzwijgende overeenkomst tussen individuen aan weerszijden van een catastrofale oorlog die een stuk technologie verborgen hielden.
De journalist publiceerde een lang stuk waarin hij de waarschijnlijke bewegingen van commandant Voss tussen 1942 en het einde van de oorlog reconstrueerde. Hij was niet overgelopen. Hij was geen gevangene geweest. Hij was, voor zover zij kon nagaan, gewoon uit de officiële geschiedenis verdwenen met de toestemming van mensen die hoog genoeg waren om dat mogelijk te maken, omdat wat hij aan het bouwen was te belangrijk werd geacht om het risico te lopen te verliezen.