Het mysterie van 1971
Eén detail in het logboek had minder aandacht getrokken dan de andere, vooral omdat het op de laatste pagina verscheen en in eerste instantie een administratieve onregelmatigheid leek. Na de laatste oorlogsinschrijving in november 1943 waren er zevenentwintig lege pagina’s. En dan, op de allerlaatste pagina van het boek, een enkele regel in een handschrift waarvan later zou blijken dat het anders was dan dat van Voss. Het was geschreven in het Engels, in een nette, ongehaaste hand, en er stond: Voltooid. Zie dossier AR-7. H. De aantekening was gedateerd 3 september 1971.
Iemand was teruggegaan naar de onderzeeër. Achtentwintig jaar na het einde van de oorlog was iemand door dat luik afgedaald in het verzegelde donker, had één regel in het logboek geschreven en was vertrokken. Dossier AR-7 werd nooit gevonden, niet in de kist, niet in een archief. De initiële H kwam met geen enkele naam overeen die met het oorspronkelijke project te maken had.
Wat er in 1971 was voltooid bleef, en zou misschien altijd wel een mysterie blijven. Maar de akoestische technologie die beschreven werd in die oorlogspagina’s was als patent ingediend in het Verenigd Koninkrijk op 3 september 1971. De aanvrager werd vermeld als een privéfirma met een geregistreerd adres dat niet meer bestond.