De overheid beweegt snel
Er werd een D-Notice uitgevaardigd. Het was een Defensie en Veiligheids Media Advies van de regering aan de pers om bepaalde informatie niet te publiceren om redenen van nationale veiligheid. Ze worden zelden uitgegeven. Deze mededeling verscheen tegen de middag op elke nieuwsbalie in het land en verwees naar “lopende gevoelige historische onderzoeken op een waterweglocatie in Marveston” Maar het effect was precies het tegenovergestelde van wat de bedoeling was. Elke journalist in het land die het verhaal nog niet had verslaan, begon er onmiddellijk over.
De locatie werd afgezet met nieuwe hekken. De aanwezigheid van politie verdrievoudigde. Een grijs busje zonder opschriften arriveerde en twee mannen in burgerkleding gingen naar binnen met gereedschapskoffers. Declan werd beleefd gevraagd door een overheidsfunctionaris die zich alleen voorstelde als “uit Londen” om een document te ondertekenen. Hij kreeg nauwelijks de tijd om het te lezen. Hij tekende het. Hij wist niet wat hij anders moest doen.
Priya, die als eerste de onderzeeër had gezien en die de aanwezigheid van overheidsfunctionarissen nogal persoonlijk had opgevat, had niets ondertekend. Ze was er ook in geslaagd om, voordat de hekken omhoog gingen, elke pagina van het logboek met haar telefoon te fotograferen. Die avond stuurde ze Declan een sms: “Ik heb alles. Wat doen we?”