Claire keek van Leah naar Victor. “Zou iemand het me alsjeblieft gewoon willen vertellen?” Victor haalde diep adem. “Je jurk is een origineel exemplaar uit een zeer beperkte designercollectie. Er zijn er maar heel weinig van gemaakt.” Claire keek naar de stof. ‘Oké. Maar hoe zeldzaam is het dan precies?’ Leah raakte zachtjes een van de groene steentjes bij de halslijn aan. ‘Dit zijn geen decoratieve kristallen. Het zijn echte smaragden.’ Claire lachte instinctief. Toen besefte ze dat geen van beiden een grapje maakte. ‘Echte smaragden?’
Leah knikte. De stenen waren stuk voor stuk met de hand geslepen en in de jurk gezet. Victor legde uit dat de ontwerper het stuk had gemaakt als onderdeel van een kleine luxe bruidscollectie die al snel van de markt verdween. Overgebleven exemplaren waren uiterst zeldzaam, vooral als ze bijna volledig in originele staat waren gebleven. Claire’s jurk had enkele kleine aanpassingen ondergaan, maar de belangrijke details waren intact. “Hoeveel is het dan waard?” vroeg Claire. Victor aarzelde even voordat hij antwoord gaf. “Gezien de staat, de herkomst en de edelstenen, ergens rond de negentigduizend dollar.”
Claire staarde hem alleen maar aan. ‘Negentigduizend?’ Victor knikte. Claire ging langzaam zitten. Ze dacht eraan hoe ze de kledinghoes zonder erbij na te denken door de deuren van de kringloopwinkel had gedragen. ‘Heb ik je een jurk van negentigduizend dollar gegeven?’ Susan glimlachte nerveus. ‘Blijkbaar wel.’ Claire sloeg haar hand voor haar mond. Toen schoot haar iets anders te binnen. ‘Je wilde hem voor vijfenzeventig dollar verkopen.’ Susan zuchtte. ‘Blijkbaar zou dat voor iemand een heel goede dag worden.’