Samuel liep niet zomaar weg. Woedend over het verraad nam hij onmiddellijk een advocaat in de arm en startte een juridische strijd om zijn ontslag aan te vechten en de onveilige omstandigheden van Luna aan de kaak te stellen. Hij eiste dat de rechtbank zou ingrijpen voor het welzijn van de tijger. Maar Vance werd gesteund door een bedrijfsjuridisch team van miljoenen dollars. Ze bonden Samuel vast in eindeloze procedurele vertragingen, besmeurden zijn professionele reputatie en putten zijn spaargeld uit.
Uiteindelijk besliste de rechter in het voordeel van het bedrijf en handhaafde het strikte straatverbod dat Samuel wettelijk verbood om zich op het terrein van de dierentuin te begeven op straffe van onmiddellijke arrestatie. Verpletterd en financieel uitgeput moest Samuel zijn rechtszaken opgeven. Toch werd zijn wanhoop nooit minder. Maand na maand ging hij door met het indienen van formele bezwaarschriften en smeekte hij het bestuur om zijn persoonlijke verbod op te heffen, zodat hij Luna kon controleren als een onafhankelijke controleur. Elk beroep werd botweg afgewezen, waardoor hij volledig verslagen werd door de bedrijfsmachine.