Walter’s gazon aan de voorkant liep door tot aan het voetpad, slechts gescheiden door een lage stenen rand die geen hond ooit als grens had behandeld. De problemen waren anderhalf jaar geleden begonnen, toen drie nieuwe gezinnen binnen een paar maanden na elkaar in Clover Lane kwamen wonen. Alle drie hadden honden. De Petersons hadden een golden retriever genaamd Biscuit die vrolijk en enorm was en afval leek te produceren in hoeveelheden die de biologie tartten. De Nguyens hadden twee kleine terriërs die zonder ophouden gilden en de gewoonte hadden om te graven. En de Garcia’s hadden een bulldog genaamd Tank die langzaam bewoog maar als een visitekaartje bewijs achterliet van zijn bezoeken.
Walter had niet altijd een hekel aan honden gehad. Jaren geleden had hij er zelf een gehad, een beagle genaamd Pepper. Maar Pepper werd aangelijnd uitgelaten, opgeruimd met een zakje en mocht nooit op andermans terrein komen. Deze honden werden zonder tas uitgelaten, op het voetpad losgelaten en hun baasjes stonden met hun telefoon te scrollen terwijl de dieren vrij over het gazon van Walter liepen. Hij had dit zien gebeuren. Hij had het vele malen met zijn eigen ogen gezien, vanachter zijn gordijn.