De kracht van de pen
In 2020 publiceerde een team van Noorse neurowetenschappers onder leiding van Audrey van der Meer wat dat jaar een van de meest geciteerde studies in de cognitieve neurowetenschappen zou worden. Met behulp van EEG met hoge dichtheid om de hersenactiviteit te meten, vergeleken ze wat er gebeurde wanneer deelnemers een woord typten versus hetzelfde woord met de pen uitvoerde. Het verschil was niet subtiel.
Handschrift activeerde een veel groter netwerk van hersengebieden – waaronder de sensorimotorische cortex, de visuele cortex en gebieden die te maken hebben met taal en geheugen codering. Typen, daarentegen, produceerde activiteit die schaars, smal en oppervlakkig was. De hersenen behandelden typen als een vertaaltaak. Het behandelde handschrift als iets veel veeleisender: een cognitieve gebeurtenis voor het hele lichaam.
Onderzoekers ontdekten dat een handschrift bij een groep universiteitsstudenten uitgebreidere hersenverbindingspatronen opleverde dan typen. De onderzoekers brachten dit in verband met de visuele en bewegingsfeedback die gepaard gaat met het vormen van letters met de hand. Het maken van aantekeningen met de hand activeert het Reticulair Activerend Systeem (RAS) in je hersenen. Dit systeem filtert alles wat je hersenen moeten verwerken en geeft meer belang aan de dingen waar je je actief op concentreert. Omdat een handschrift langzamer is en meer “moeizame verwerking” vereist, markeren de hersenen de informatie als vitaal, waardoor je geheugen effectief wordt “gepantserd” tegen leeftijdsgerelateerde achteruitgang.
Vergeet niet de laatste pagina te lezen over hoe je deze eenvoudige dagelijkse gewoonte kunt cultiveren en onderhouden voor de beste resultaten.