De deur in de berg
Op haar 78e verkocht Marta haar twee-onder-een-kapwoning in een buitenwijk en gaf opdracht voor een project dat door plaatselijke aannemers “pure waanzin” werd genoemd Ze wilde geen bejaardentehuis, ze wilde een heiligdom uitgehouwen in de botten van de aarde. Vandaag de dag is haar “Grot der rariteiten” een virtueel wonder dat bewijst dat thuis niet alleen is waar je hart ligt, maar ook waar het fundament begint.
De oude vrouw had het grootste deel van haar leven doorgebracht in gewone huizen: vierkante kamers, vlakke plafonds, krakende trappen en tuinen die altijd meer werk nodig hadden dan waar ze energie voor had. Dus besloot ze dat ze niet nog een gewoon huis wilde. Ze wilde iets stillers, koelers, vreemder en een beetje magischer.
Ze huurde bouwvakkers, ontwerpers en een steenhouwer in die begrepen dat ze het karakter van de grot niet wilde vernietigen. Ze wilde het voorzichtig temmen. Maanden later was het rotsachtige hol een echt huis geworden, een warm, gloeiend, verrassend comfortabel huis dat in de aarde zelf was uitgehouwen.
En zodra de voordeur opengaat, ziet de kleine grot in de heuvel er niet meer eenvoudig uit…