Deze 88-jarige vrouw woont in een oud schuurtje in het bos – maar wacht maar tot je ziet hoe het er van binnen uitziet!

Licht, netjes en doordrenkt van haar leven

De eerste verrassing is het licht. De muren en het plafond zijn wit geschilderd, en het daglicht valt door de twee ramen naar binnen. De kamer is slechts ongeveer 12 bij 14 voet groot, maar voelt niet donker of benauwd aan. Het voelt schoon en rustig aan, alsof iemand er elke dag zorg voor heeft gedragen. De tweede verrassing is de kleur. Bijna alle zachte spullen in deze kamer zijn door Edna zelf gemaakt.

Over de rugleuning van haar schommelstoel ligt de eerste quilt die ze ooit heeft gemaakt, met vervaagde rode en blauwe vierkantjes. Een andere quilt bedekt de kleine bank, en op de vloer ligt een gevlochten voddenkleed dat ze van oude kleren heeft gemaakt. Op de vensterbanken staan rode geraniums en een graslelie die ze al twintig jaar in leven houdt. Op een smalle plank boven de bank staan ingelijste foto’s: haar trouwdag, Frank op zijn tractor, vier kinderen op de trap van de boerderij, en een lange rij kleinkinderen en achterkleinkinderen.

In de hoek staat de kleine zwarte houtkachel. In de winter verwarmt die de hele kamer in minder dan een uur, en Edna laat er altijd een waterkoker op staan. „Houtverwarming is de beste verwarming,” zegt ze. „Het verwarmt je tot in je botten.“ Haar schommelstoel staat er vlak bij, naast een mand met garen en haar leesbril. Maar het slimste deel van dit huis bevindt zich aan de andere kant van de kamer, waar haar zonen een keuken en een slaapkamer hebben ingepast in een ruimte die kleiner is dan de meeste garages. Bekijk het op de volgende pagina.