De gezellige woonkamer
In de woonkamer komt de persoonlijkheid van de hut het best tot uiting. Kayla heeft de ruimte ingericht met warm hout, handgemaakte stukken, verzamelde schatten en voorwerpen die haar leven als kunstenares weerspiegelen. De kamer is niet ingericht als een showroom. Er staan dingen tentoongesteld die ze mooi vond, gebruikte of waaraan ze in de loop der tijd betekenis had ontleend. Dat geeft de ruimte een ontspannen, doorleefde sfeer.
In het midden van de kamer brandt een houtvuur, dat de hut van warmte voorziet. In het koudere weer van Tasmanië is dit meer dan alleen een decoratief element. Kayla haalt brandhout binnen, houdt de kachel brandend en bereidt zich voor op de winter. De beloning is een constante warmte die perfect bij de hut past en ervoor zorgt dat het kleine interieur na zonsondergang gezellig aanvoelt.
De woonruimte laat ook zien hoe weinig ze afhankelijk is van voortdurend digitaal vermaak. Er is geen wifi en de mobiele ontvangst op het terrein is beperkt. In plaats daarvan brengt ze haar tijd door bij het haardvuur, waar ze met haar handen werkt, leest, naait, houtsnijwerk maakt, kookt of kijkt naar het veranderende licht buiten. De kamer is klein, maar voelt niet leeg aan. Ze is een symbool geworden van het langzamere ritme van haar off-grid leven.