Dagen vervaagden in een zware, pijnlijke stilte. Isabella kon niet slapen en zat op de bank in de woonkamer gedachteloos door haar eigen iPad te bladeren. Ze keek naar oude foto’s van vakanties, verjaardagen en jubilea en probeerde het precieze moment te vinden waarop alles mis was gegaan.
Terwijl ze door de instellingen van haar cloudopslag navigeerde om haar account te scheiden van dat van Tyler, klikte ze op de gedeelde tijdelijke prullenbak – de digitale prullenbak waarin verwijderde bestanden dertig dagen bleven staan voordat ze definitief werden gewist. Tyler had zijn camerarol zorgvuldig gewist, maar hij was vergeten hoe de gesynchroniseerde cloud prullenbak werkte.
Onderaan stonden drie pas verwijderde foto’s die twee weken geleden waren genomen. Isabella tikte op de eerste. Het was een spontane foto van een verbluffende, elegante blonde vrouw die tegenover Tyler zat in een chique restaurant. De adem stokte in Isabella’s keel. Een diep, ijzingwekkend gevoel van vertrouwdheid overspoelde haar. Ze staarde naar het gezicht van de vrouw onder de felle gloed van het scherm. Het kostte haar een paar minuten om het uitgebreide cosmetische werk en de elite branding te verwerken, maar er was geen vergissing.
Ze kende haar absoluut. En ze was absoluut een probleem.