Brian leunde langzaam achterover. Dus dat was het. Het kleinere huis. De begraven doos. De tape. Het was hun bedoeling geweest om terug te komen. Hij zocht opnieuw, deze keer naar James Whitaker. Dat bracht hem bijna meteen ergens. Een LinkedIn profiel. Midden twintig. Zelfde provincie. Dezelfde ogen als de jongen op de foto.
Brian staarde even naar het scherm, kopieerde toen het telefoonnummer dat op de bedrijfspagina stond en belde. De man die opnam klonk eerst verstrooid. “James Whitaker.”