Mara was niet ontsnapt door een dramatische daad van geweld. Ze had tijdens de storm een zwakke plek gevonden en er net zolang tegenaan geduwd tot angst haar kracht gaf. Van daaruit moet ze het afwateringskanaal naar de kreeklijn hebben gevolgd en zijn blijven doorlopen tot de stad haar opslokte.
In de verte draaide de vrachtwagen van de dierentuin de hoek om met de transportkist. Lena kwam bleek en buiten adem aan en droeg Mara’s blauwe voederemmer alsof het iets heiligs was. Achter haar hielpen twee verzorgers de dierenbescherming met het uitladen van de transportkrat in het steegje naast de bakkerij. Elias controleerde de hoek zorgvuldig. Als Mara naar beneden kwam, had ze een duidelijk pad nodig, weg van de straat, weg van de menigte en in de richting van de duisternis.