Een prachtige weerspiegeling
Sheryl keek toe hoe de dolfijn met zijn gele blad wegzwom en voelde een diep gevoel van warmte en geluk. Er was geen piratengoud om mee terug te nemen naar de boot, maar ze voelde zich hoe dan ook ongelooflijk rijk. Terwijl ze aan haar langzame klim naar de wachtende duikboot begon, kwam er een mooie gedachte in haar op die haar onder haar masker deed glimlachen.
Ze realiseerde zich hoe prachtig de twee werelden met elkaar verbonden waren. Mensen brachten hun tijd door met diep in de oceaan duiken, gefascineerd door de zee, met het zorgvuldig verzamelen van gladde zeeschelpen en kleurrijk koraal omdat ze bij de mysterieuze onderwaterwereld hoorden. Het was een manier om een stukje oceaan mee terug te nemen naar het land.
Misschien deden dolfijnen precies hetzelfde in omgekeerde volgorde. Sheryl vroeg zich af of dit speelse zoogdier gefascineerd was door het land en gevallen bladeren verzamelde van de wereld daarboven, gewoon omdat ze bij de kust hoorden. Voor de dolfijn was dat felgele blad een zeldzaam, exotisch teken uit een ander rijk. Met een laatste blik op de peul brak Sheryl de oppervlakte, een verhaal met zich meedragend dat veel beter was dan goud.