De deuren van de kliniek zwaaiden dicht en de tijd kroop eindeloos voorbij terwijl Katie en Peter in de stille wachtkamer zaten, luisterend naar de regen die tegen het glas sloeg. Na een lang, spannend wachten gingen de deuren eindelijk open. De dierenarts stapte naar buiten, met een vermoeide maar opgeluchte glimlach op zijn gezicht. “U heeft ze net op tijd hierheen gebracht,” vertelde hij. “Ze stonden op het punt om te overlijden aan onderkoeling, maar we hebben ze gestabiliseerd. Ze gaan het redden.”
Katie haalde diep adem, alsof ze die de hele nacht had ingehouden. “Wat zijn het, dokter?” vroeg Peter gretig. De dierenarts glimlachte. “Het is geen onontdekte soort. Het zijn eigenlijk pasgeboren rode vossenwelpjes.” Dankzij Peters connecties werden de welpjes en hun enorme olifantenbeschermer de volgende ochtend veilig herenigd in een natuurreservaat. Terugkijkend op die chaotische nacht wist Katie dat ze de juiste keuze had gemaakt. Ze had haar angst overwonnen, was een reus de storm in gevolgd en had een familie gered.