Mary weigerde zich terug te trekken en belde haar dochter Sarah, die de volgende ochtend arriveerde met een tactische oplossing: een high-definition GoPro camera discreet gemonteerd op de dakrand, waardoor ze een perfect zicht had op de boomgaard. Ze had ook Buster meegenomen, haar enorme, fel beschermende Duitse herder. Om 2:00 uur diezelfde nacht barstte de achtertuin uit in pure chaos. Buster gooide zijn hele tachtig kilo wegende gestel tegen de glazen patiodeur en ontketende een spervuur van dreunende, woeste blaffen die de ramen deden rammelen. Buiten was er een scherpe, doodsbange kreet, het geluid van een zwaar lichaam dat met geweld tegen een struik knalde en een verwoed klauteren over het hek.
De volgende ochtend bekeken Mary en Sarah gretig de beelden. Op het scherm was een gemaskerde figuur te zien die zelfverzekerd fruit in een juten zak laadde. Plotseling weerklonk de eerste blaf van Buster. De dief sprong van schrik op, verloor zijn houvast en struikelde achterover tegen Mary’s hortensia’s aan. Terwijl hij viel, bleef zijn capuchon haken aan een scherpe tak en trok zich helemaal terug om zijn gezicht te onthullen in het heldere maanlicht. Mary’s hart zonk helemaal. Het was Arthur – de geliefde, jarenlange voorzitter van het County Fair Committee. Het klikte: hij saboteerde haar zodat zijn eeuwig op de tweede plaats staande vrouw Beatrice eindelijk kon winnen.