Ze vertelde het eerst aan Fergus. Hij luisterde naar het hele verhaal zonder te onderbreken, zijn handen om zijn mok, terwijl hij door het raam van het postkantoor naar het meer keek. Toen ze klaar was, was hij even stil.
“Mijn grootvader,” zei hij uiteindelijk, “zei dat het naar hem keek.”
“Meervallen zijn intelligent,” vertelde Nadia hem. “Veel intelligenter dan mensen denken. Ze herkennen individuen. Vooral bij de grotere exemplaren is waargenomen dat ze iets vertonen wat sterk op nieuwsgierigheid lijkt.” Ze pauzeerde even. “Het heeft waarschijnlijk wel naar hem gekeken.” Fergus dacht er even over na. Toen knikte hij kort – niet teleurgesteld, dacht ze, maar tevreden. Hij schonk hun mokken weer vol en zat gezellig in stilte naast haar.