Nora rekte haar software tot het uiterste en zoomde in op de keel van het jongere meisje. Daar, half verborgen onder de kanten kraag, bevond zich een klein, glanzend voorwerp. Ze verhoogde het contrast en zag hoe een goudkleurig medaillon tevoorschijn kwam. Er was één enkele, elegante letter in gegraveerd: E.
Ze doorzocht koortsachtig de archieven van de familie Calloway. Er stond slechts één dochter vermeld: Margaret, geboren in 1887. Er werd geen melding gemaakt van een tweede kind. Geen geboorteakte, geen doopakte, geen naam die met een E begon.
Nora keerde terug naar het register van de fotograaf en zag een kolom die ze over het hoofd had gezien: ‘Instrument’. Bij deze specifieke vermelding stond geen cameralens of achtergrond vermeld. Er stond: „Medaillon — E.M.H. — bewaard voor claim.” Het was niet zomaar een sieraad. Het was een herkenningsteken. Iemand had het opzettelijk om de nek van het meisje gehangen, een stille verzekering die bedoeld was om op de foto vastgelegd te worden. Het was een baken van identiteit. Nora besefte met een schok dat dit geen familieportret was. Het was een geheim, gefluisterd door een eeuw heen. Iemand had haar beschermd. Wie?