De overweldigende uitstraling die van de boom afkwam, was duizelingwekkend. Gefrustreerd door de sluipende angst en op zoek naar onmiddellijke antwoorden, deed Leo een stap naar voren en hief een scherpe, zware metalen tuinspies omhoog. Voordat Clara hem kon zeggen dat hij moest stoppen, stak hij de metalen punt agressief diep in het zachtste, meest gezwollen deel van de groteske schorsbult. Op het moment dat hij de paal er weer uittrok, bloedde de boom geen sap. Hij gilde.
Een hoogfrequent, doordringend gefluit schoot met geweld uit het pas doorboorde gat. Het was precies dezelfde melodie die ze ’s nachts hadden gehoord, maar dan versterkt tot een oorverdovend, industrieel volume. Binnen enkele seconden werd de ontsnappende akoestische frequentie zo ongelooflijk intens dat het onmiddellijk fysieke misselijkheid veroorzaakte. Clara’s hoofd tolde hevig, haar oren suizden van de ondraaglijke pijn, en Leo zakte op zijn knieën en bedekte zijn oren. In paniek rommelde Clara met haar telefoon en belde de politie.