Na enkele spannende uren van chemische tests en microscopische analyses liep de hoofdbotanicus naar de veranda, waar hij Clara, Leo en agent Trent apart nam om de angstaanjagende biologische realiteit uit te leggen. De eeuwenoude eik had decennia geleden een zeldzame genetische mutatie ondergaan.
Al meer dan twintig jaar waren de inwendige vruchtlichamen van de boom op onverklaarbare wijze naar binnen gegroeid in plaats van naar buiten. Opgesloten onder een enorme, verstikkende laag gemuteerde schors hadden duizenden generaties dichte vruchten elkaar langzaam verpletterd tot een gigantische, holle, onder druk staande kamer.
Gedurende meer dan twee decennia in totale duisternis had het ingesloten vruchtvlees een heftig fermentatieproces ondergaan waarbij pure ethanol werd gevormd, waardoor een natuurlijke alcohol ontstond die zo belachelijk sterk was dat één enkele druppel in de lucht al genoeg was om een wild dier bewusteloos te slaan. Het mensachtige gefluit dat ze allemaal hadden gehoord, was simpelweg het vluchtige gas dat zich door de gisting had opgehoopt en langzaam gierde terwijl het zich een weg baande door microscopisch kleine poriën in het hout.