De twee politieagenten keken elkaar aan, en vervolgens weer naar Nicole, met een volkomen uitdrukkingsloze blik. De hoofdagent haalde lichtjes zijn schouders op en gebaarde naar Sam. „Mevrouw, de passagier is wat ons betreft volledig in orde. Er is geen reden om hem vast te houden.”
Nicole slaakte een scherpe, cynische lach, waarbij haar professionele zelfbeheersing volledig verdween. „Natuurlijk is hij dat,“ spotte ze, terwijl ze haar armen strak over elkaar sloeg. „Zelfs na alles wat hij die arme families heeft aangedaan, mag hij nog steeds volledig vrij wegkomen.“ Sam en de twee agenten wisselden een uiterst verbaasde blik uit. De stationschef trad naar voren en krabde volkomen verbijsterd aan zijn hoofd. „Nicole, wat bedoel je daar in vredesnaam mee? Vrijuit gaan van wat?”
“Van zijn misdaden!” riep Nicole, terwijl ze een beschuldigende vinger naar Sam richtte. “Dit is die bankfraudeur van Wall Street! De topman die duizenden ouderen hun spaargeld heeft afhandig gemaakt en er dankzij een maas in de wet mee wegkwam. Ik heb zijn gezicht op het nieuws gezien!”