Leo liep dieper de woonruimtes in, zijn laarzen klikten zachtjes op de linoleumvloer. Hij passeerde een deuropening en verstijfde toen er plotseling een luid geluid door de gang galmde. Hij sloop in de richting van het geluid en gluurde naar binnen. Het was de recreatieruimte van de bemanning. Een grote televisie aan de muur zond in een loop een actiefilm uit.
Spektaculaire achtervolgingen en explosies flitsten over de lege leren banken en wierpen lange, dansende schaduwen tegen de stalen muren. Hij controleerde de aangrenzende hutten. In één kamer zat een mobiele telefoon in het stopcontact; het scherm lichtte op met een gemist sms-bericht. In een andere stond een paar laarzen netjes naast een onopgemaakt bed.
De pure perfectie van het schip bezorgde hem kippenvel. Het leek wel een filmset waar de acteurs plotseling in het niets waren verdwenen. Er was absoluut geen logische reden waarom de bemanning deze veilige, droge vesting zou zijn ontvlucht.