Het Northstar probleem was erger dan iedereen toegaf. Hun campagne had aan scherpte ingeboet. De cijfers waren aan het dalen. De klant voelde zich genegeerd. Iemand bij Lennox & Vale had een nieuwe strategie beloofd, maar stuurde in plaats daarvan vage ideeën. Claire kon de paniek tussen de regels van elke e-mail zien. Ze deed wat ze altijd had gedaan. Ze ruimde de rommel op.
Tien dagen lang bestudeerde ze de rapporten, bouwde het voorstel opnieuw op en schreef een nieuw plan voor klantenbinding dat de contactpersoon van het bureau met drie uitroeptekens deed antwoorden. Vivian Harlow zelf nam deel aan het laatste videogesprek, hoewel Claire haar camera uit hield. Vivian prees “C. Ellison” voor het doorsnijden van maanden van verwarring in een enkel document.
Claire vertelde het Darren niet. Eerst wilde ze het wel. Ze stelde zich voor dat hij trots zou zijn. Toen kwam hij thuis en klaagde dat “een of andere externe consultant” iedereen in een kwaad daglicht stelde door het Northstar probleem te snel op te lossen. “Ze is waarschijnlijk een van die overbetaalde freelancers,” mompelde hij. Claire keek naar het eten dat ze voor hem warm had gehouden en sloot haar mond. Ze leerde dat sommige waarheden veiliger waren als ze in stilte werden verteld.