Leo keek vol afschuw toe hoe zijn oma haar misdaad bekende zonder enige wroeging. Ze gaf toe dat ze het gemunt had op Chloe’s familie en dat ze de juwelen verborgen hield tot ze ze kon gebruiken voor een laatste belediging.
De illusie van zijn kindertijd was volledig verbrijzeld. De vrouw die hem in bed had gestopt was een dief en een manipulator. Leo stond op een enorm kruispunt, gedwongen om te kiezen tussen bloedloyaliteit en morele rechtvaardigheid.
Hij keek naar Chloe, die zich groot hield ondanks de tranen in haar ogen, en toen naar Evelyn, die spottend glimlachte, vol vertrouwen dat haar kleinzoon voor haar zou kiezen. Leo haalde diep adem, strekte zijn hand uit en trok het fluwelen kistje uit de greep van zijn grootmoeder.