Ze liepen het huisje uit en keken niet meer om, Evelyn alleen achterlatend met haar bitterheid. Leo en Chloe reden rechtstreeks naar de autoriteiten. De politie waarschuwde hen dat vervolging na zoveel decennia ingewikkeld zou zijn, maar de herkomst van de juwelen was duidelijk genoeg voor de familie om het proces te beginnen om ze terug te krijgen. Ze konden de gestolen erfstukken officieel teruggeven aan Chloe’s overgebleven familie en een pijnlijk hoofdstuk afsluiten dat al generaties lang had geduurd.
Natuurlijk annuleerden ze hun uitbundige trouwplannen. Er was geen geld meer voor een grootse locatie, maar dat kon hen geen van beiden meer schelen. De dure versieringen en de massale menigte voelden volkomen hol vergeleken met de rauwe eerlijkheid waar ze net voor hadden gevochten.
Twee maanden later trouwden Leo en Chloe in een eenvoudige, stille ceremonie in het gerechtsgebouw, alleen omringd door ware liefde en absolute eerlijkheid. Ze hadden een fortuin en een familielid verloren, maar toen Leo de hand van zijn nieuwe vrouw vasthield, wist hij dat ze hun toekomst hadden gered.