Leo en Chloe waren al drie jaar onafscheidelijk. Ze ontmoetten elkaar bij een inzamelingsactie voor een plaatselijke kunstgalerie en kregen een band door hun gedeelde liefde voor geschiedenis, antiek vakmanschap en oude architectuur. Zij was een restaurateur van vintage juwelen met een hart van goud.
Hun relatie verliep altijd moeiteloos en was gebaseerd op absoluut vertrouwen en wederzijds respect. Toen Leo hen afgelopen winter ten huwelijk vroeg, was dat de gelukkigste dag van zijn leven. Ze begonnen meteen met het plannen van een mooie, intieme bruiloft, maar de harde realiteit haalde hen al snel in.
Terwijl de offertes van de leveranciers binnenstroomden, begon hun droom hen door de vingers te glippen. De catering, de locatie, de bloemen, het kostte allemaal het dubbele van hun budget. Chloe was er kapot van en stelde stilletjes voor om de bruiloft een paar jaar uit te stellen. Toen kwam Evelyn met een wonder. Leo’s ouders waren gestorven toen hij nog jong was. Evelyn, zijn lieve, bescheiden oma, was de enige vaste familie die Leo ooit had gekend.